Ik heb deze wedstrijd uitgekozen omdat dit een mooie wedstrijd dichtbij is. Een beetje een thuiswedstrijd. Vorig jaar eindigde ik daar tweede, dit knaagde wel een beetje. Dit jaar hoopte ik beter doen. Natuurlijk niet gemakkelijk omdat er toch enkele topatleten aan de start stonden. Hoewel ik totaal niet heb toegewerkt naar deze wedstrijd had ik er toch enorm veel zin in.

 

Het zwemonderdeel werd spijtig genoeg wel vermindert ten opzichte van vorig jaar, 1500m naar 1000m. Dat zou misschien wel een nadeel kunnen zijn voor mij. Ik wist dat de grootste concurrenten iets mindere zwemmers waren en vooral in het looponderdeel hun slag zouden slaan.

 

Het startschot vond plaats om 10.30 uur in het Vijverhof. De start verliep wel wat woelig, maar na 300m kreeg ik meer vrije ruimte. Het zwemonderdeel verliep minder soepel dan anders, maar ik kon mij toch goed handhaven in tweede positie. Na wat verkeerd gezwommen te hebben de eerste ronde, kwamen met een kopgroep van 4 uit het water om nog een ronde te zwemmen. Ik probeerde nog een hoger tempo te ontwikkelen met mijn Zone 3 Vanquish. Toch kwam ik als tweede uit het water.  Ik wisselde stukken sneller dan vorig jaar en kwam als eerste uit de wisselzone. Zo bepaalde ik direct het tempo in het fietsen en duwde erg hard door om direct een gaatje te slaan. Ik ontwikkelde een hoog tempo met mijn TREK Speed Concept. Op bepaalde herkenningspunten kon ik mijn voorsprong inschatten. Toch probeerde ik nog mijn voorsprong te vergroten, want wist dat het looponderdeel beslissend zal zijn. Na een harde fietsproef moest ik nog een sterk loopnummer uitvoeren. Niet altijd evident na alles gegeven te hebben in het fietsen. De wissel verliep tamelijk vlot en probeerde een zo’n hoog mogelijk tempo te ontwikkelen in het lopen. In het begin deed het enorm veel pijn, maar na een goeie kilometer kreeg ik het goede gevoel te pakken. Ik hoorde net dat ik een voorsprong had van 1 minuut en 20 seconden. Ik wist dat dit niet voldoende was om te winnen. Toch bleef ik mijn looptempo onderhouden en hield stand met een pacetempo van 3.30 min. per kilometer. Wat verduiveld snel is, maar niet snel genoeg. Ik wist dat mijn concurrenten sneller konden. Pas na ronde 3 rook ik de overwinning. Het vertrouwen begon te stijgen, de supporters riepen me vooruit en feliciteerden me. De laatste 300m waren onbeschrijfelijk, eindelijk kon ik nog eens een overwinning behalen. 20160612_124830

Dit doet enorm veel deugd! Ook het perfecte wedstrijdverloop gaf me enorm veel vertrouwen naar de toekomst toe. Dit smaakt natuurlijk naar meer…

Hopelijk kan ik mijn goede vorm bevestigen op de IM 70.3 Luxemburg, mijn volgende doel op 18 juni.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *