Na een korte rustperiode vlogen we er terug stevig in. Na een kort overleg met trainer Dirk Demaré hebben we besloten een wedstrijd bij te nemen in de vooropgestelde planning. De 1/3 triatlon Aarschot kwam als beste optie boven. Om een stevig 3 – weekse trainingsblok af te sluiten met een wedstrijdprikkel. Daarom stond ik aan de start zonder al te veel verwachtingen. Toch had ik er heel veel zin in.

 

Het zwemgedeelte zal terug bepalend zijn voor het wedstrijdverloop. Hier verloor ik toch heel wat tijd ten opzichte van de kleppers. Ik had een heel zwaar gevoel, waarschijnlijk naweeën van de trainingsarbeid. Toch kwam ik als 4de uit het water met mijn Zone 3 Vanquish met een groepje van 3. Eenmaal op de fiets vond ik toch snel het goede tempo en reed alleen de achtervolging in met mijn Trek Speed Concept. Ik kon de achterstand stelselmatig verkleinen op het heuvelend parcours, maar de laatste ronde moest ik terug noodgedwongen het tempo laten zakken. Mijn bovenbenen begonnen te verkrampen, gelukkig kon ik nog een tamelijk tempo doorfietsen waardoor de achterstand niet hoog opliep. Omdat er één van de drie koplopers lek was gereden, kwam ik als derde de wisselzone binnen. Wat een trage wissel was me dat. Ik stond te trillen op mijn benen en bij iedere beweging om mijn kousen en schoenen aan te doen, kwamen er krampen op. Gelukkig stond mijn vriendin me daar ten volle aan te moedigen om door te bijten! Ik vertrok heel moeizaam met verkrampte benen, maar na een kleine kilometer begon ik tot mijn verbazing toch nog goed te lopen. Dit pittige loopparcours zal waarschijnlijk nog slachtoffers maken, dus goed indelen is de boodschap. Ik begon echt goed in mijn ritme te komen. Zeker wanneer ik te horen kreeg dat de eerste de wedstrijd heeft gestaakt door een spierscheurtje en dat de tweede die door dit voorval op kop liep, aan het wandelen was tijdens de bevoorrading. De aanmoedigingen stuwden me vooruit en het geloof was er. Na een goeie 6 kilometer nam ik de koppositie over. Toch moest ik verdomme goed doorbijten, want het gevaar kwam van achteruit! Mijn ploegmakker Sybren was aan een enorm sterk loopnummer bezig en was aan het naderen tot op zo’n minuut. Gelukkig kon ik op één punt mijn voorsprong inschatten en zag dat die nagenoeg gelijk was gebleven de laatste ronde t.o.v de tweede ronde. Zo blijven lopen is de boodschap, pas de laatste twee kilometers had ik vertrouwen in de overwinning. Goh… afgezien als een beest, maar een ooo zo’n mooie overwinning behaald. Echt verheugd deze overwinning op mijn palmares te hebben na twee deelnames eens tweede en derde geweest te zijn. Wat te zeggen van mijn ploegmakker die als tweede over de finish liep. Wat een talent, zeker iemand voor de toekomst! Proficiat Sybren, zeker als de derde na welgeteld 6 minuten de finish bereikte. We waren toch wel “the best of the rest” vandaag!

Deze overwinning is alvast een grote opsteker om mijn tweede deel van het seizoen aan te vatten. Nooit gedacht dit al te doen met een overwinning. Dit biedt perspectieven om nog harder te werken om mijn uiteindelijke doel te halen. Op naar mijn volgend doel het BK 1/2 triathlon in Eupen op 7 augustus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *