Al heel vroeg in het najaar van het triatlonseizoen 2016 wou ik tijdens de krokusvakantie een triatlonstage plannen om zo zeker de fietskilometers wat op te trekken. Ik had al verschillende stages gedaan in Benidorm en ook eens in Torrevieja. Toch wou ik eens iets anders. Ik ging op zoektocht op google maps, booking.com en andere sites naar een eventuele geschikte stageplaats.
Santa Pola viel me in het oog omdat het niet zo ver was gelegen van het vliegveld in Alicante, ook de locatie sprak me enorm aan. Vlakke wegen langs de kust om de looptrainingen optimaal te kunnen uitvoeren. De rustige ligging en de beschikbaarheid van het appartement dat ik in het oog had.
Ook hadden we heel wat mogelijkheden qwa zwembaden, er lagen twee 50mzwembaden in de buurt. Dus dat bood wel perspectieven.
Alleen is toch maar alleen. Ik ging op zoek naar medetriatleten. Hopelijk vind ik genoeg kandidaten om mee op stage te gaan. Na wat rondvragen en rondsturen, kreeg ik toch weinig reactie. Na een tijdje kon ik gelukkig rekenen op drie dappere triatleten die met mij mee op stage wilden gaan. Dit waren Jaron Vanhoutte en Jasper Sabbe van EFC – ITC en Whytic Priem van Atom 6. De zoektocht om goedkope vluchten te boeken kon beginnen. Geen evidentie om dit te vinden in de krokusvakantie.
Na een goeie tip had ik goedkope vluchten met ideale uren gevonden. Het enige nadeel was dat die plaats vonden in Parijs (Orly). Na een berekening was dit toch de meest goedkope oplossing. Enzo geschiedde het. De triatlonstage werd vastgelegd. Nu hopen op een topsfeer en schitterend weer.
De uiteindelijke stage verliep nagenoeg perfect. Door de schema’s met elkaar te delen en met de samenwerking van de verschillende trainers konden we bijna alle trainingen samen afwerken.

Dit zorgde natuurlijk voor veel trainingsplezier. Het schitterende weer, het 50m bad en het golvende landschap om te fietsen waren een grote meerwaarde. In de 7 volledige dagen die we hadden, heb ik zo’n 26 km kunnen zwemmen, 655 km kunnen fietsen en 70 km kunnen lopen. Je kan dus spreken over een geslaagde stage, zeker dat je via sociale media vernam dat het in België geen aangenaam trainingsweertje was.

Natuurlijk verliep niet alles naar wens. Jaron had een fietsbreuk tijdens het in elkaar steken van zijn fiets. De stage was zeker niet goed gestart voor Jaron. Gelukkig kon Jaron rekenen op veel hulp van EFC – ITC leden en familie. Daardoor miste hij maar 1 gezamenlijke fietsrit. Gelukkig kon hij een fiets huren voor de hele week. Ook was het niet simpel informatie te vinden op internet qwa openingsuren van de verschillende zwembaden. Dit kwam ons vooral in het begin van de stage duur te staan. Zaterdag hebben we toch 2 uur verspild om een open zwembad te vinden, maar die waren er spijtig genoeg niet! Dat was wel een domper, ook zondag kwamen we met lege handen terug. Het enige open zwembad op zondag stond volledig blank. Ja… er was geen water te bespeuren. Het zwembad in Torrevieja was voor een maand gesloten voor onderhoud. Gelukkig konden we vanaf maandag alle trainingen op schema met stip afwerken! Hoewel het de laatste dagen moeilijker en moeilijker werd door de vermoeidheid. Ook het weer werkte spijtig genoeg niet mee. Mentaal was dat zeker niet evident, want zo konden we de stage niet droog afsluiten. Maar toch hebben we samen doorgezet en alle trainingen met verve afgewerkt. De stage was uniek en voor herhaling vatbaar. Bedankt gasten voor deze unieke sfeer, leute en vooral vele uren trainingsplezier. Hopelijk is iedereen nu gelanceerd om het seizoen 2017 sterk aan te vatten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *