Na Ieper kwam trainer Dirk Demaré met een geniaal idee om te starten op het BK teamrelay in Lille. Eerlijk, na mijn winst in Ieper was de motivatie wat weg om opnieuw een wedstrijd te doen. Ironman Wales zal er zeker ook veel mee te maken hebben maar ik had een enorm moeilijke week achter de rug. De trainingen verliepen voor geen meter, mentaal ook wat op. De ploeg in de steek laten wou ik zeker niet! Toch had ik mijn bedenkingen om daar te starten, 2 weken na een Ironman…

Zo’n evenement hadden we ook al eens gedaan bij de jeugd. Vroeger vond dit plaats in Mol. Ik weet nog heel goed dat we daar hadden gewonnen met onze sterke jeugdploeg. Ik ben nu intussen al 31 en train eigenlijk voor de lange afstand. Dus zo’n kort wedstrijdje van 200m zwemmen – 5km fietsen en 1.5 km lopen is totaal niet aan mij besteed maar ik was wel benieuwd naar mijn kunnen. 🙂

We hadden een sterke ploeg maar om te winnen… We moeten realistisch zijn, dit zal geen evidentie worden. Natuurlijk waren de vrouwelijke collega’s (Charlotte en Ine in topvorm en moesten wij als heren (Kasper en mezelf) de schade beperken). Charlotte startte enorm sterk waardoor de verschillen klein waren, alles was nog mogelijk. Ik mocht volgen. Het zwemgedeelte verliep niet zoals gehoopt. Ik verloor tijd en er kwamen 2 atleten aansluiten. Tijdens het fietsen gaf ik dan ook alles, maar kwam eigenlijk niet veel dichter. Veel te kort dat toertje…

Na een te trage wissel verloor ik terug kostbare seconden.
Toch kwam ik terug bij de concurrenten maar het was te kort om echt plaatsen goed te maken. Na een heel goed loopnummer mocht ik Ine aflossen. De verschillen waren klein maar ik had toch wat plaatsen verloren. Gelukkig zette Ine nog heel veel recht. Ze kwam als 5de Kasper aflossen. Zo hadden we nog podiumambities want de plaatsen van 3 tot en met 5 lagen op een zakdoek. Kasper streed met verve en deed er ook alles aan om dat te behouden. Spijtig genoeg konden we niet verrassen en finishten we knap op de 8ste plaats. Misschien zat er meer in, misschien niet. De eerste twee groepen kwamen heel sterk over de finish, ze hadden een te grote voorsprong.
Toch wel een leuk einde van een seizoen met ups en downs. Ik mag van geluk spreken dat mijn kuitblessure nu echt volledig genezen is. Ik kijk enorm uit om mijn volgend seizoen te plannen. Mijn droom laten werkelijkheid worden, wordt natuurlijk mijn hoofddoel volgend jaar. Ik hoop die dan ook te verwezenlijken! #spannend #dromenzijnbedrog #knokkenwanthetwordthard #Hawaï 

Tot volgend seizoen! Thanks for all!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *