Zoals ieder jaar is het opnieuw uitkijken naar een zonnige stage tijdens de koude winterperiode. Dit jaar werd Malaga uitgekozen omdat dit in functie van klimaat en prijs het best naar voor kwam. Toch ben je nooit helemaal zeker op zonnig en warm weer. De kans is natuurlijk altijd groter in het zonnige Spanje.

Zaterdagmorgen 10 februari mochten we vroeg uit de veren om te vertrekken richting de luchthaven in Orly. De rit verliep vlekkeloos hoewel het keihard aan het vriezen was. In Parijs was er een mooi sneeuwtapijt.
We kwamen ruim op tijd aan op de gereserveerde parking. We deden nog maar de deuren open om onze bagage uit te halen en ze kwamen, op die parking, al gek. “Amai zoveel bagage en 6 personen, dat zal niet lukken om mee te gaan met de shuttlebus.” Maar ze hadden een plan en wat voor één… Ik moest de shuttlebus volgen en eenmaal voor de slagbomen op de luchthaven moest ik bumperkleven. Niet iedereen was akkoord met dit voorval (vooral Hannelore niet :p) en de slagbomen sloegen dan ook, voor onze neus, dicht. Daar stonden we dan… We blokkeerden de weg en de man van de shuttlebus zette gewoon zijn gangetje verder. NOT FUNNY! Het was soep met ballen maar gelukkig kwam alles op zijn plooi terecht.  Die Franse gozers, dat zijn kerels zulle… Na alles bracht hij mij terug naar de luchthaven en konden we met zijn allen inchecken.

Na een grote 2 uur stonden we al in Malaga. De zon was direct van de partij. Dit was ook de hele week zo. Zelfs dagen dat er geen wolkje te bespeuren was. ZALIG!!
We hebben dan ook alle trainingen perfect kunnen afwerken in korte broek en in korte mouwen. Dit zorgde natuurlijk voor een topsfeer, hoewel het iedere dag lastiger werd. De zon zorgde ervoor dat we met volle moed de training konden afwerken. Ook het zwembadcomplex in Torremolinos was in een kleine 10 minuten snel bereikbaar. We konden genieten van een 50mbad, 25mbad en zelfs een verwarmd 50mbuitenbad. Spijtig genoeg niet de kans gehad om te genieten van het buitenbad. Dat was meestal al volgeboekt. De week vloog dan ook voorbij en zaterdagmiddag moesten we spijtig genoeg terug naar België. Na een stevige trainingsweek van zaterdag 10/02 t.e.m. zaterdag 18/02 werkten we 32uur trainingsplezier af met 24 km zwemmen, 550 km fietsen en 68 loopkilometers. Hopelijk zal deze basis zorgen voor een schitterend seizoen. Bedankt chef – kok Stan, MOSPIT Jasper en TRAININGSBEEST Whytic voor de compagnie. Gelukkig waren jullie erbij! Dit zorgde voor fantastische en leutige momenten. En natuurlijk niet te vergeten ‘de vrouwkes’ die mee waren de eerste dagen. We werden verwend en konden genieten van jullie kookkunsten. Na zo’n geslaagde editie kijken we al uit naar volgende jaar! 😉 

Toch eindigde de stage met enige stress. Het inchecken verliep heel moeizaam in Malaga. Onze fietskoffers konden we maar een half uur voor het vliegtuig vertrok inscannen. We werden dan nog opgehouden door mensen die geen afscheid konden nemen van hun hond. 10 min voor het vliegtuig ging opstijgen, hebben we moeten lopen naar onze gate. Zo konden we nog melden dat Jasper, die weg was met zijn veel te grote fietskoffer, later zou komen. Toch werden we verplicht het vliegtuig in te stappen, vol spanning zaten we te wachten.  En ja hoor, onze Jasper was daar naar enkele minuten “spannend”! Geland in Orly, stelden we vast dat er 3 fietskoffers nog in Malaga stonden. De beste was Jasper, te laat in de vlieger stappen maar hij had wel zijn bagage en fietskoffer mee. 

Maar ja, als je met Cwoale mee gaat, kom je altijd wel iets tegen hé… Tot de volgende!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *