Normaal was het op zondag 6 mei het clubkampioenschap, maar wou deze West – Vlaamse seizoensopener absoluut niet missen. Daardoor koos ik met de goedkeuring van de club voor Veurne. Het was ook de eerste editie. Nooit gedacht dat er zo veel volk aanwezig zou zijn en tot mijn verbazing een enorm sterk deelnemersveld. Het zal spannend worden. Benieuwd naar de eerste echte confrontatie met de Belgische toppers. Natuurlijk stond ik met wat vraagtekens aan de start, het zwemmen kwam er maar niet uit. Het fietsen was goed, maar wist dat ik hier nog procenten mis om echt het verschil te maken. Normaal was mijn lopen het beste van de drie na een sterke bevestiging in de loopwedstrijd Damme – Brugge.

Na zoveel wedstrijden was er van stress niet zo veel sprake meer. We zijn het al wat gewoon, als voorlaatste sprong ik toch wel het koude water in van 15 graden. Andere begonnen al serieus te stressen in mijn plaats. Om 14u mochten we van start gaan. Tijdens de start dacht ik niet vooruit te gaan, want een heleboel zwommen me voorbij, maar na zo’n 300m bleef ik gelukkig in het spoor van een groep voor mij.

Gelukkig kon ik die groep blijven volgen en kwam ik als 13de uit het water. Eenmaal uit het water was ik enorm tevreden van mijn zwemnummer. Perfecte test met mijn nieuwe ZONE 3 Vanquish wetsuit. Ik zat onmiddellijk in de juiste groep. Een goede wissel en ik schoof onmiddellijk op tijdens het fietsen. Het fietsen vlotte goed, eenmaal in 4de positie nam ik het initiatief. Ik was dan ook aan het naderen en de achtervolgers kregen het moeilijk. Ik had natuurlijk het parcours niet verkend en zag een bocht aankomen. Ik nam die op volle snelheid, maar zag plots dat de bocht verder door liep. Remmen was echt niet meer mogelijk en kon niet anders dan rechtdoor rijden. Ik reed namelijk ferm het gras af in het hobbelige weiland. Gelukkig lag het zo slecht dat ik na 100m bijna geen snelheid meer had, het terugkeren op de weg verliep dan veel moeizamer. jawadde hier heb ik toch wel geluk gehad. Gelukkig ben ik recht gebleven en niet gevallen. Daarna mocht ik opnieuw aan mijn inhaalrace beginnen, want ik had intussen 3 plaatsen verloren. Goh wat daarjuist zo goed ging, ging al veel minder. Met enkele grassprieten aan mijn fiets was ik dan ook een echte grasmachine.

 

Ik dacht, ik neem een gelleke. Tot mijn verbazing had ik geen gellekes meer. Door dit manoeuvre ben ik ze kwijt gespeeld. Ik moest ferm in mijn reserves gaan om toch nog terug te keren naar de groep. Uiteindelijk is het me gelukt, maar dat heeft me toch krachten gekost. Ik nam de tweede ronde dan ook geen initiatief meer omdat ik voelde dat er niet veel meer op zat. Op die manier was er nog veel mogelijk, want tijdens het lopen kan er nog veel gebeuren.

Dat bleek ook mijn sterkste punt te zijn momenteel. Tijdens de wissel liep het al direct verkeerd. Tijdens het aandoen van mijn schoenen schoot mijn rechterbil in kramp. Ik verloor natuurlijk wat tijd en was direct uit het ritme. Tijdens het lopen moest ik eventjes bekomen van dat voorval. Er zat duidelijk geen snee op. Ik verloor direct de voeling met de sterke lopers. Het lopen werd dan ook overleven en zorgen dat ik terug mijn normaal tempo kon ontwikkelen, toch lukte het me wel op bepaalde momenten. Ik bleef het niet volhouden door het bochtige parcours. Uiteindelijk finish ik nog knap op de 6de plaats. Natuurlijk een beetje ontgoocheld over mijn loopnummer, maar vandaag zat er gewoon niet meer in. Tevreden over mijn eerste test, maar weet dat het nog beter moet. Dus we zullen terug hard werken om er op 20 mei in Leuven met 5 procent beter aan de start te staan.

 

Proficiat aan Charlotte die met overmacht de overwinning op haar naam schreef.

 

Bedankt ook aan Saskia D. en Johan T. voor de schitterende foto’s. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *